Dokunmayın acılarıma
Onlar benliğimi bana anlatır
Sizler yokken onlardı hep yanıbaşımda
Onlardı yüreğimi yakan
Onlardı canevimden yıkan
Dokunmayın yanlızlığıma
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta
Devamını Oku
Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak
Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak
Sular sarardı yüzün perde perde solmakta
Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta




Ağzına güzel yüreğine sağlık cannn
Bazen sıcak bir dokunuş melhem olur açıkta kalmış yaralara..Lakin dokunmayın dediğiniz an orda durmak lazım..neden? Sanırım yaralı yaşamaya alışılmış olmalı ki dokunmayın demişsiniz..Alışmak ayrı da yaralarımızla yaşamayı öğrendiğimiz sürece sorun kalmıyor,bir dokunuş anılarımızı dağıtmıyor,dağıtmnıyor ama sanırım o hisse bürüyor..TEBRİKLER..ÇOK ÇOK GÜSEL..SAYGILARIMLA
Kaleminize sağlık
Ahmet Ayaz
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta