Dokunma sineme bırak haline
Verdiğin ödülse acı deline
Zamanla küllenir kendi kendine
Acıdan sızıdan nedir çektiğim
Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,
Devamını Oku
Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.
Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!
Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.
Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,




İşte böyle;
"Zülfiyare dokunan", mutsuz!
Derdi çeken başka
Parsayı toplayan başka!
Üstüne bir de
"Borçlanan", o derdi çocuklarına miras bırakan da o!
Dokunmayalım Gönüldaşım,
Bırakalım "kazan, kaynasın..."
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta