Necdet Arslan Şiirleri - Şair Necdet Arslan

biz hep aynı bahçelerde

yinelenir, saçlarındaki o ince dalgalanmaları
getirir güz kuşları
bir örümcek sarışı gibi ellerin
geceleyin girdaplarına çağırır beni

1.
o geçmiş koyu karanlıklara attırıyor adımlarımızı
her gece başka yerinden donuyor nefesimiz
delice bir yaşamı bağışlayan kimdir bize

İşte geldim. Gelmek ,dönüşmektir çünkü.
Nereden döndüğümü sormayın bana; söylemeyeceğim. Bir ada mıydı, bilmiyorum. Orada tutuklu değildim. Oraya tutkundum, dersem yalan söylemiş olurum.
Nereden döndüğümü söylemediğim o yerde sadece yılları değil kendimi de tükettim bir yüz uğruna.
Başaran gibi :

toz bulutu sanki savruluyor sözcükler
hangi orman izin verdi buna, hem neden yapsın
zaten yok oluşlar alınır satılır eylüllerde