Dök Irmaklara Şiiri - Salim Erben

İçinin acısın dök ırmaklara,
Durulsun bulanık sel sularında.
Gömülsün kederin derin taşlara,
Yıkansın yüreğin su kenarında.

Geceye yükleme dertlerini hiç,
Bırak sürüp gitsin sen uzaklara.
Kırgınlıklarını birer birer seç,
Savursun rüzgârlar yüce dağlara.

Toprak kabul eder, su arındırır,
Yeter ki sen yine umuda uyan.
Her akan gözyaşı dert yatıştırır,
Geçer gider elbet ruhundaki yan.

Kuşların kanadı yükler ahını,
Süzülsün mavide sonsuza doğru.
Unut gitsin dünün o siyahını,
Aydınlığa dönsün gönlünün yolu.

Kapanır zamanla her derin yara,
Gönül bahçesinde çiçekler açar.
Bakıp da boynunu bükme efkâra,
Güneş doğar elbet, karanlık kaçar.