Artık sabahın aydınlığına kalkmayla ilgilenmiyorum
Karanlıklarla daha bir haşır neşirim…
Ve mutsuzluğun ağacını diktim yüreğimin tam ortasına…
Küreklerle, kazmalarla… Kanata kanata…
Artık ilgilenmiyorum yeni çıkan kitapların şatafatlı kapaklarıyla,
Sayfaların arasında kayboldukça özlüyorum, hayallerimizi…
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




'“Sevgilim” sözcüğüne bir anne bulamıyorum..
Oturup gözyaşlarımı sayıyorum…
Hep bir önceki kadar israflı…
Ütopik ve düşsel imgelerle vals yaparken
İhtişamlı bir balo salonunda (no smoking’im)
Artık bitmeli bu doğum…
İşte az önce doğurduklarım…
Çok kan kaybettim yine her zamanki gibi.
Yüreğimin bu kaçıncı sezeryanıdır..................... bilmiyorum.' yaaa alıp götürdünüz işte.... sevgiyle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta