Şôyle oturdüğüm yerden doğayla doganın sunduğu derinliklerine dallıyorum.
Ağaçlara, kuşlara, kuşların ağaçtaki bıraktığı yuvalara öylece sincaplarla baş başa kalıyorum.
Birden üzerime sen geliyorsun düşüncelerime.
Kendime hasas düşünceler ortaya koyuyorum, beynimi ikiye bölüp.
Sol tarafıma iyimser.
Sağ tarafama olumsuz îzlenimlerimi yükluyorum.
Yaşanmışlıkların en sızılı yanı bu olsa gerek.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta