Hele dur! Bir adım gitme. Tuhaflığım düşmedi henüz gölgene.
Bir kılıç boyu daha uzanmadık. Kınında dursun dil, kaleme sarılmasın!
Güneş gibiyim bu vakitler, kâğıtlarını yakar içimde ki öfke.
Bu demsiz zamanlarda, her mısra silinir. Ziyan olur kâğıtların.
İstersen uzatalım, hecelerin üstünde tutuşalım savaşa
Çek hadi tümlecini, savur özneme, sıfatının tuzağına hazırım!
Devriksin daima, cümlelerin yerde toz koparıyor, şimdi ben
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta