İki koltuğumun arasından
Sende bak istersen
Neden bu kadar kalabalık
Bu memleketin, şu sokakları..
Belki, duymuşsundur.
Kuzu postu giymiş
Kaç namert sürüsü, aşımıza
Neşter, vura vura
Canımızdan et kopardı.
Mağruru hiç güldürmedim
Mağduru çok teselli ettim
Başımın üstünde tuttum
Dost ateşe düşmeden
Küle ben döndüm..
Anladım ki.
Dünya iki kapılı bir han mış
Cahilin yüreğine değen, sadece
Doyduğu karanlık gündü
Ölümü, selası, mezarlık kapısı
Hiç aklına gelmedi..
Gönlümde bir tek acı kaldı
Bunca kalabalığin arasında
İnsan can önündeyken
O soysuza gönlümü açmak
Bana zor geldi.
Nihat Kuruyer 3
Kayıt Tarihi : 20.11.2026 21:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


TÜM YORUMLAR (1)