Hicran olunca kader semtinden göç eyledim
Karşılıksızdı aşkım nahoştur diyemedim
Dönüp bakılmayınca giderek suç eyledim
Aklın başkasındaydı aşk boştur diyemedim
Hasreti yaşayınca aklın geldi mi başa
Sevdam pak ruhunaydı değildi göze kaşa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta