ne zaman adını aklımdan geçirecek olsam,
gözlerime peredeler iniyor
ufkum kararıyor sanki,ne garip şey degilmi,
adını anmaya korkmak,özlemek...
sonrada bu özlemi kendine bile itiraf edememek
ne tuhaf şey degilmi gitmeyi çok isteyipte kalakalmak
öyle çaresiz,şaşkın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta