Dışarıda Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Kar yağıyor dere tepe
Dağlar taşlar üşümekte
Saçak dibine sığınmış
Rızık bekler minik serçe
kıyıları buz kesilmiş
Yalnızlık sinmiş nehire
Dağ keçileri yamaçta
Dolanır son bir ümitle

Şehrin çatıları beyaz
Kar yağıyor ince ince
kimi saltanat sürüyor
kimi düşmüş can derdine
hem içeri hem dışarı
bir başına izbelerde
Yaşamak var nihayette
Vicdansız şu baykuşlar ki,
başka kuşları yemekte...

Çıt bile yok tabiatta
Sade bir kar lapa lapa
Gecenin en derin anında
Kürer bir el bulutları
Beyaza çevirir suları
bazen bir uğultu kopar
savurur bütün kuşları
Dışarıda nice canlı
Yeme muhtaç kursakları

Şehrin beyaz saçakları
kar yağıyor ince ince
ne sobaların sıcağı
ne üstte kaynayan helke
odada kıvrılan kedi
soğukta üşüyen serçe
sabaha sağ çıksa bile
belki avlayacak kedi
içeride bir hayat var
döner dışarıya uzar

Şehrin kar yağmış damına
İnce ince, lapa lapa
Yerin gönlü ne de geniş
Basıyor herkesi bağrına
Kuşlar ama dışarıda
Hepsi tanık zamanına
Uçuşları perde perde
Ortaklar hep aynı derde

Şehrin yamaçları beyaz
Gündüz soğuk, gece ayaz
Kartopu oynar çocuklar
Şimdi hepsi dışarıda
keyif çatar gün boyunca
Akşam olur dağılırlar
dışarda iz bırakırlar...