ölümcül
bir çığlık gibi inerken
mapushaneye akşam
kırılası demirler
bin yıl geriye götürür
bir çocuk sesi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




birikimleriniz gerçekten çok değerli ve çok özeller.. okurken bunu hissedebiliyor insan.. çok hoş!!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta