Her bahar, dallarda açan çiçekleri seyrederim.
Uykuya dalan tabiatın tekrar uyandığını görürüm.
Kuru cevizlerin kabuğunu kırıp ağaca dönmesini,
Yıllarca cam kavanozlarda saklanan tohumların,
Toprak ve suyla buluşup canlanmasını izlerim.
Yarattıklarını, tekrar, yeniden dirilten, Allah'tır,
Öldükten sonra, tekrar dirileceğimizi hatırlatır!
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta