Susturulmuşluğun,
Sindirilmişliğin,
Yok sayılmışlığın,
Var edilemeyişimin üzerinden geçen senelerin beni bıraktığı dipsiz bir kuyudayım şimdi.
Nefes alıyorum,tam çıkacak gibi oluyorken tutupta geri dibe çekiliyorum.
Bir yolu vardır elbet yaşamanın.
Nasılsını , niçinimi bulmaya çabalıyorum.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Dipte olmak bazen yüzeyden daha anlamlıdır.
Düşünceye sevk eden bir şiirdi.
Emeğine yüreğine sağlık.
Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta