Kırılmış bir tahta kapı,
Duruyor karşımda,
Sanki benim yansımam duravdaki...
Nasıl bir acıymış ki
Dinmiyor,her ne kadar yıkılsamda yetmiyor ki...
Her gün yenisi başlıyor
Hepsi de tahta kapı gibi eskitiyor
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta