Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
(Bu günlerde bizi kimse dinlemiyor,kovuluyoruz,eğer korumaları aşıpta konuşmaya çalışırsak)
................................
Halkın seçmesiyle... halkın içinden çıkanlar.... eğer dinlemesini bilmiyorlarsa... birgün olur silinir ve unutulurlar...
Unutulmayanlar dimdik durur tarih fotoğraflarında... diyorum.
Tebrikler
Saygımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta