Boğazıma düğümlenen acı sen misin yoksa?
Yoksa etrafımı çepeçevre saran bembeyaz duvarlar mı acıtan? Hani hiç gitmezdin? Hani yapayalnız bırakmazdın beni bu koskoca şehirde? Yalan gibi, rüya gibi, hayal gibi…
Gözlerimin önünden hiç gitmedin masal prensi. Hiç dönmedin, hiç bilmedin, hiç görmedin… Ben beyaz duvarlara anlatırken küçücük yüreğimi ve doğururken yıldızsız geceleri, karanlıklar ağladı ben dinledim, ben ağladım duvarlar dinledi…
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta