Dinle şehir;
Issız karanlığında
Sönmüş yıldızlar parlar
Ben yalnızlık dolu adımlarken yolları
Uzaklar ıslıktan bir türküdür dilimde
Karşı koyamam sana
Yalnızlığa
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Şiirde şair dinle şehir diyerek şehiri kişileştirme sanatıyla dile getiriyor. Şehir sanki şairin dert ortağı ve usulca şairin dertlerini dinler. Güzel bir anlatımdı. Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta