Dinle şehir;
Issız karanlığında
Sönmüş yıldızlar parlar
Ben yalnızlık dolu adımlarken yolları
Uzaklar ıslıktan bir türküdür dilimde
Karşı koyamam sana
Yalnızlığa
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Şiirde şair dinle şehir diyerek şehiri kişileştirme sanatıyla dile getiriyor. Şehir sanki şairin dert ortağı ve usulca şairin dertlerini dinler. Güzel bir anlatımdı. Tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta