Şair isen haddini bil! Yazıp, çatma ona buna
Düzen bozuk, bu düzende, susanları övüyorlar.
Uyandırma uyuyanı, dokunma suya sabuna
Haksızlığa, namertliğe kusanları dövüyorlar.
Şayet dersen "tamam, peki", bulunmaz senden iyisi
Çıkmış dünyanın çivisi, ağızlar gayya kuyusu
Sürgün yemiş edep, hayâ, edepsizin çok dayısı
Zalim gezer el üstünde, şerefsizi seviyorlar...
Alçalmakta sınır kalkmış, yücelmeye tahdît konmuş
Gönülde kalmamış sevgi, kalp kaskatı; soğuk, donmuş
Bülbül hüküm giymis, zorda, baykuş en has dala konmuş
Boyun büken mazlumlara, kızıp, baştan savıyorlar...
Dünya imtihan dünyası; gelir geçer yazlı güzlü
Ye´se düşme, hayat bir yol; engebeli, bazen düzlü
Maskeler hep çifter çifter, insan olmuş ikiyüzlü
Gülüp yüzyüze yüzüne, hep arkandan sövüyorlar...
Başkaldırdım mezâlime göğsümü hep gere gere
Gör ki sonum nasıl oldu; yüzüm gözüm yara bere
Belli ki coşmuş yüreğin, akan suya dar bu dere
Doğru sözü söyleyeni dokuz köyden kovuyorlar...
DOST KALEMDEN;
Doğruları yazmak gerek, yanlışları yermek gerek
İslâm’ın Hakk davasını, beyinlere kazmak gerek
Satırlara yansımalı, adaletle berrak yürek
Yağdanlığın olmadımı, biliyorum sevmiyorlar……….Abdurrahman Yıldız
Kayıt Tarihi : 5.07.2012 14:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!