Başım yere değince, belkide başım yükselip göğe erince...
Varlığım bedenim ve yeryüzünü yüz üstü bırakacak. Bu gidişimde gözlerime yaşlar dolmayacak.
Hatıralar bırakacak bulunduğum anlar, belki de ardımdan bir tek hatıralar ağlar...
Sonrasını merak ederim, ruhumu kelepçeleyecek kederlerim. Yara açılır geride bıraktıklarımın göğüs kafeslerinde, bilemem arar mısın güzel heveslerinde.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta