Dilerdim Şiiri - Utku Temizkan

Dilerdim,
Yokluğun örtüsünü kuşanmayı...
Yerle göğün arasında,
Hiç gidip gelmemiş olmayı...

Dilerdim...
Kaderimi en baştan kendim yazmayı,
Saklardım kendimi o zaman kendimden,
Kelimelere sığınacak kadar aciz olmamayı...

Dileklerimin asla gerçekleşmeyeceğini bilerek,
Göz yaşlarımı tutmazdım mesela....

Olasılıkların en kötüsündeyken,
Potansiyelin tezahürü kadar uzağım kendime,
Gerçeklerin farkındalığı kuşatmıştı ahvalimi.
Evhamım boştu vehmim yetersiz,
Ne anlatsam, neyi anlatsam?
Ne anlatsam, neyi anlatsam yersiz…

Aldandığım hayaller beni kabuslara götürdü,
Şair burada nasıl öldü?
Hecelerden geceyi nasıl çıkardı?
Sahi ya sabah oluyor,
Sahi ya güneş doğuyor,
Sıra bana geliyor,
Evet sıra bana geliyor...
Aklım akıyor nehirler duruyor,
Zaman geçiyor anlamlar gidiyor…

Kurşun tükendiğinde mürekkeple damlıyorum,
Yazımı yazan kalemi ellerimle kırıyorum,
Karalanmamış noktalar arıyorum alnımda,
Ardımsa bekliyor kapımda...