Cihan, bir rüzgar gibi savrulurken yeryüzünde,
Rojin, bir yıldız gibi kaybolur karanlıkta.
İki kalp bir araya gelir, sessizce bekler,
Bir dilek ağacının altında, her şey yeniden başlar.
Cihan, gözlerinde yıkılmayan bir tufan,
Rojin, içinde kaybolan bir aşkın yankısı.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta