Yarın on sekiz ekim yıl ikibinsekiz
İki insan yirmi yedi yıl geçirmişiz
Geriye bakınca hiç fark etmemişiz
Bir olup dir olup üç evlat vermişiz
Hayat bu deyip günleri eritmişiz
Bir olup acılara göğüs germişiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kutlarım dost kaleme
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta