İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Dostu tanımlayan tanrı, dost kazandırırken,
Mefhumu muhalif anlamda düşmanıda tanımlar, düşmanda kazandırır.. Tanrı hakla batılı ayırandır.. Onun sözleri, doğruyu/yanlışı belirler.. Dolayısıyle dostları belirleyip dost olun derken, karşılığında düşmanlarıda belirleyerek, dostluk kurmayın der..Tanrı sözleri içinde, düşmanları da, belirleyen, diğer insanlardan ayıran ve onlara karşı durulmasını öğütleyen sözler vardır..
Bu bağlamda, şiirin başladığı kıta, eksik ve yetersiz kalır..
Şiirinizin diğer bölümleri harika olmuş.. Tebrikler.. İlk kıtayı kur'an satırlarıyla bağdaştırdığınızda, mükemmel bir çalışma ortaya çıkacaktır..
'İnsana dost kazandıran
Tatlı dili, değilmidir
Düşmanını kazandıran
Zehir dili, değilmidir'
Düşmanı kazandıran sadece zehir dili değildir.. Aynı zamanda tanrı dilidir de..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta