Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bütün renklerin siyah olamayacak kadar renkli ve çoşkulusun,yüreğindeki sevgiler okadar güzelki siyah sana yakışmaz canım.Ama gözler yok olur,silinir.Siyahsa okadar güçlüdürki onu hiç bir renk bozamaz ve yok edemez.Oysa beyaz ne kadar cabuk kirlenir değilmi.
'Yürek acısı kadar insanı beginleştiren bir şey yok dünyada. Birde buna aşk acısı ekliyse vay başına gelene. Sabır ve sebaat bu insanlara...'
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta