ERVAH-ı ezelde ÂDEMOĞLUNA
Can veren KUR’ÂN’dır deyû yazmışlar
Herkim ki düşerse ELLÂH yoluna
Rehberi FURKAN’ dır deyû yazmışlar
MEMNÛ’ nun lezzeti çeker zulüme
O, melunun aldattığı filime
Müstakimden ayrı düşmek ölüme
MANCINIK’ ı kurman deyû yazmışlar
EBEVEYN’ e tâat İLÂHİ emir
Yerin altı iyi, KADIN’ dan amir
İttiba edene, imkânsız tamir
‘Yer üstünde durman, deyû yazmışlar
Aldananı hevâi hevesine
Kulak verip Lânetullâh sesine
İnanırsa elin ne demesine
Hayırla şer urgan deyû yazmışlar
Hayreti ervahın durmamasına
Engel çok hedefe varmamasına
Melânetin nefsi sarmamasına
Devreyleyen kirman deyû yazmışlar
Rabbül Âleminden inzalen inen
Emri İLÂHİ ’ye sırtını dönen
Tağuta uyarak Nûrun dan sinen
Şeyin yeri, orman diye yazmışlar
Bab-ı Zarafete girmemesine
Resulûllâh izi sürmemesine
Cemâli İLÂHİ görmemesine
Bidâyetten fermân diye yazmışlar
Nemrut’tan MEVLÂ’ ya uzatılan el
Haydi sende buna katır deme gel
Beşere teveccüh sevgiye bedel
İSMÂİL’i, kurban deyû yazmışlar
Kendine dikkat et İSLÂMİ; önce
Sende gideceksin vaktin gelince
Hesap soracaklar inceden ince
Amelindir her an deyû dazmışlar
Kayıt Tarihi : 7.07.2026 00:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!