Bir kış geldiğinde bu yüzyılın son baharında,
Yine güler bu devrimci sanki ilk baharında,
Ateşten gönül tutuşur soğuğun her anında,
Dört mevsim var imiş son gönüller zamanında.
Yanmaz ateşsiz kibrit bırak ki kül olmayı,
Biz ki güdenleriz son savaşta bu dâvayı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Değerlendirmeniz ve iltifatlarınız için çok teşekkür ederim.Size de selamlarla.
Şiiri, Şiirle yaşamın arasına dramatik düzlemler, karmaşık sözcükler koymadan, yaşanmışlıklardan soluk alarak yazdığınız için okuyanı saran sarmalayan bir duygu oluşuyor . Anlam doluydu
Beğeniyle okudum selamlarımla
Değerlendirmeniz ve iltifatlarınız için çok teşekkür ederim.Size de selamlarla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta