14.08.2000 İstanbul Güngören Hastanesi
Ayak uydurmaya çalışıyorum bu çağa,
Nefes alamaz, biterken rûhumun direnci.
Zamâne cellâtının elindeki bıçağa,
Yatan boyunların yüzünde fânî sevinci!
Mâzinin, boğulana nefes, vüskâ ipini,
Bir akşam kesmişler uzatıp pis ellerini!
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta