Devranın Sitemi Şiiri - Sadık Kocabaş

DEHRİN SİTEMİ
Aldanma dünyanın süslü yüzüne,
Nice hanedanı yer etmedi mi?
Bakıp da zalimin kara gözüne,
Güneşi balçıkla kör etmedi mi?

Hevesin peşinde koşan yorulur,
Bir gün gelir elbet hesap sorulur.
Bulanık akanlar elbet durulur,
Deryayı katreye dar etmedi mi?

Ateş-i aşk ile yanan sîneler,
Sabırla bekledi uzun seneler.
Yıkıldı mermerler, ulu binalar,
Sarayı baykuşa kâr etmedi mi?

Kenan’da ağlayan ihtiyar gözü,
Yüreğe kazınmış o hasret közü.
Kuyuya düşenin değişmez özü,
Zindanı Mısır’a fâr etmedi mi?

Ateşin içinde gülşeni buldu,
İbrahim’e mevlam bir muştun oldu.
Putları kıranın dertleri soldu,
Nemrut’u kendine hor etmedi mi?

Çöllere düşenin dermanı kumdur,
Yananın ahvali bitmiş bir mumdur.
Vuslat dediğin bir gizli durumdur,
Dağları Ferhat'a zor etmedi mi?

Kimisi şah oldu tahtına bindi,
Vakti gelince de toprağa indi.
Nefsin o azgınca ateşi dindi,
Girdiğin kefeni sôr etmedi mi?

Sözümüz kavidir, özümüz haktır,
Arifin kalbinde hiçbir kir yoktur.
Erenler katında müjdemiz çoktur,
Kalemsiz Şair pîr etmedi mi?