Geniş bak pencereden, uzak ve derin.
Bil ki ruhunun boyutları var.
Kendini yele bırak, hafif ve serin.
Düşünce ve sözler gizli bir duvar.
Aşacak gücün varsa eğer, sakın çekinme.
At kendini boşluğa, korkma çarpmazsın.
“Akşam oldu, sabah oldu” diye yerinme,
Kır zaman zincirini varsın dağılsın.
Ne yer, ne zaman, ne de sözcükler.
Hiç birine önem verme, aldırma.
Şu anda bulduğun mutluluk yeter.
Kendini küçük hesaplara daldırma.
İşte geldi gidiyor dopdolu bir tren.
İçindekiler telaş içinde yer kapar.
Aslında ne giden var ne de gelen.
Bir bardak suda bazen fırtına kopar.
Yapar ve yıkar insan, umutlarını.
Sanki bir yere doğru yol almış gibi.
Gücün varsa göster, aç kanatlarını.
Hakikat denizini kavramış gibi.
Kayıt Tarihi : 26.1.2004 16:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!