Vahdet bahçesinde, goncalar açarken,
Dostun gül kokusunu, çektim içime,
Ruhum ufk-ı saâdete, böyle naçarken,
Divane oldum, döndüm başka biçime..!
Bezm-i hakikatin, gonca gülleri,
''Biri'' nakşetti, gönlüme fermanı,
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta