Al karınca çok öfkeli,
Bakar sürü, ehli keyif.
Güz rüzgârı eser durur,
Orman hep böcek içinde.
Yaprak düşer, dal eğilir,
Gelin, ana, sizi bekler.
Herkes yükü taşımalı,
Zaman geçer, yolu döşer.
Göz olsa da düzen şaşmış,
Kurmak elbet onun işi.
Her tarafa saçar balı,
Kokusu sarar her yanı.
Tok başa aç aşa koşar,
Miskin görür, kanat takar.
Ağaç kurdu ağız açar,
Kalan sağla devlet yaşar.
Bal arısı petek örer,
Örümcek ağını gerer,
Her biri kendine bakar,
Bizim dağda duman tüter.
Kayıt Tarihi : 26.08.2026 10:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!