Neden hep böyledir insanların masalı?
Neden devler hep kötü olmalı?
Yalnızlık kucakta,
Mutluluk uzakta,
Dev ağlamakta...
Devin elinde zeytin dalı,
İnsanlar devin ölümüne sevdalı.
Tuzaklar kurulmakta,
Anlaşılmak uzakta,
Dev ağlamakta...
Ya cüceler yazdı bu masalları,
Ya da kralın çanak yalayıcıları.
Tuzaklar kapanmakta,
Kanlar akmakta,
Dev ağlamakta...
Oysa ne çok severdi; bilmediler.
Yalan söz demezdi; dinlemediler.
Çocuk yüreği çırpınmakta,
Masum gözyaşı akmakta,
Dev anlamamakta...
28.08.1996
Sadi AtayKayıt Tarihi : 22.06.2009 20:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!