Devin Çöküşü Şiiri - Beyza Ermelek

bir zamanlar şu dünyama ben hükmederdim
kendi bükülmez bileğime güvenirdim
uzaktı ölüm bana, anmazdım adını
kendimi fani dünyada baki bilirdim
(Vay Vay Vay)

Nasıl hayallerim vardı, ne hülyalarım
Şimdi kara toprak gösterir rüyalarım
Çırpınırken bu vefasız fani dünyada
Yok oldu birer birer bütün arzularım
(Vay Vay Vay)

Artık her gün biraz daha yavaşlıyorum
Zaman koştukça koşar, ben tutamıyorum
Dilim tutuldu, belim büküldü, meğer ben
Bir ömürdür mezarıma yürüyormuşum
(Vay Vay Vay)

Ve kaderin son hükmü de vaki olacak
Dostlarım gelip birer Fatiha sunacak
Benden de kalan bir mermer lahit olacak
Yüzüm gibi mezar taşım da kaybolacak
(Vay Vay Vay)

Ve kaderin son hükmü de vaki olacak
Dostlarım gelip birer Fatiha sunacak
Benden de kalan bir mermer lahit olacak
Yüzüm gibi mezar taşım da kaybolacak
(Vay Vay Vay)