Deva Şiiri - Kasım Kobakçı

Bakışlarında, bir mana bulunmuyorsa,
Avuçlarında, o heybet tükenmişse.
*
Gaibe karışıp gitmelerin,
Ruhumun, kıyısında yaşanmışsa.
*
Ne yapayım, şu kuru kelamı,
Yaş döken, kirpiklerime,
Bir merhem, sürmeyince.
*
Harab ederim, şahsımı,
Zarif bir gönül, şu diye,
Gururlanırdım yeminlere,
Ufka set çekmedikçe.
*
Halbuki, cihana bir kader biçermiş,
Gizliden gizliye, bir gömlek,
Aslında, hiçbir devranın,
Kıyamadığını, kıydı Melih.
*
Canımı, tenden kopardı aldı,
Teh!
Sen konuş, ey devir,
Bu mühür, onun mührü mü?
*
Zira, şayet öyleyse, benim kazımaya,
Azmim var, bu mührü,
Yemini de, izdiham,
Mührü de, izdiham.
*
Ben kabul etmedim diye izini,
Çizdi sineme, canıyla,
Derdi devran, bir damga,
O üç çatallı, patikada,
Kalmamış mıydı bana, bir deva.