Destina Şiiri - Osman Yasin Turhan

Gidilmek için yapılmıştır,
Benim için tüm yollar.
Karayolları da mutabık.
Proje tamamlanmıştır.
Konsorsiyumlar kurulmuş,
Bütçeler hesaplanmıştır.
Benim için bu yollar,
Gitmek için yapılmıştır.
Dönmek!
Manası itibariyle umutlu
Ve de pek bulutlu bana karşın.
Arşın arşın bu fiil,
Dönecek yeri olanlar için
TDK’ca hazırlanmıştır.

Hazırlanmıştır valizler,
Biraz azık yapılmıştır.
Gidilen yer bilinmeyen
Bir güzergah tanımını,
Umarım Ankara’dakiler
Daha evvel çalışmıştır.
Kahrolsun oradakiler!
Böylesi bir vaziyeti,
Açık etmek maiyetli,
Mabeynde mağfiretli,
-Tüm Ankaralılar gibi-
Boynu fıtıklı ağbiler:
Kontinental iklimi,
Bir bahane ettiler.
Nemsiz olur oralar,
Gram ter dökmediler.

Ben de siktir ettim öyle.
Hep de böyle yaparım.
Baktım ki teres vaziyyet,
Doğru volta alırım.
Aldanmam öyle her şeye.
Sanma ki her şey anidir!
Sakın şunu unutma;
Burada yalnızca tarihler,
Ve tavizler sabittir.
27 Mayıs’ın gelişi,
5 Mayıs’tan bellidir.
Beyazıt’ta bir gümbürtü
Patlayan cılız tabanca,
Kütahya’da bir kansıza
Tüfek olur çevrilir
Beyliklerin en beyine.
Ankara’da vaziyyet
Aşağı yukarı böyle.

Yollar gidilmek içindir.
Gitmek ki müthiş sıkıcı,
Hazsız bir eylemdir çokça.
Aslında durum oldukça
Garip, hazza adanmıştır
Yüce destinasyonlar.
Destiny’nin ışığında,
Adımlarım ve yol var.
Birden dank etti kafama.
Sonu belirsiz bu yolda,
Bir an şüphe eder oldum.
Ulan olur da olmaz ya
-Olmaz deme olan olur.
Hele bir ol desin şayet,
O an bütün zaman durur.-
Öyle hayal ettim birden.
Gözlerimi kapatırsam,
Her şey öylece durur.
Verip sırtımı kendime,
Göz kapaklarımda yeni,
Karanlıklar bulurum.
Kim bilir;
Belki göz kapaklarımı,
Seyrederken uyurum.