O ki bugün 18
Tanrı tarafından cezalandırılmış
Onca bıçak altına yatmışsa da
Vazgeçmemiş davasında
Gülümsemiş o varlığına
Hayat ve tüm acısına
Eğer ki olsaydınız
Evet evet, oradaydınız
Gördüm yüzlerinizi
Yüzleriniz ki benden
Belli hayli bunalmış
Bir tadilatçı arkada
Uykusuzluk çeken biri
Sabah ezanına karşın
Kendini intihar etti
Kulak asmadı bu çağrıya
Astığı tek şey
O an kendisiydi
Ateş.
Ateş ve ben,
Günde kırk beş kere tebelleş.
Seyrelen saçlarım,
Sapsarı parmak uçlarımda yine,
Hapsolan güneş.
Şaşar soyundan bir beşer,
Kafasını kaldırdı.
Güneş yoktu, görmemişti,
Bilmez nere saklandı.
Yıldızlara baktı sonra,
Ellerin ki kenetli
Metalden ibaret
Andıran bilekliği
Emniyetten emanet
Lüzumsuz aparatla
"Kolluğun kementleri"
Yine başlıyor sözlerim.
Saatlerine pusu kurduğum,
Derin eslere boğduğum günün ufkunda
Günü de boğdum.
Başlıyorum.
Yazık olacak bana.
Ben yarın öleceğim.
Bu şiire dün başlamıştım,
Nasıl bitireceğim?
Eyvah ki benim halime!
Berberler metal sevmezler.
Çelikten makaslarıyla,
Aynada karşılaşınca,
Bakar, küfür ederler.
Berberler metal sevmezler.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!