Destanlar Şiiri - Emrecan Aras

Gaflet, dalalet ve hiyanete rağmen,
Memleketin dört tarafı çevrilmişken,
Millet bitap düşmüş haldeyken,
Bir mavi gözlü çıkageldi Selanikten.

Yorgun dağların üstüne doğdu umut,
Karanlığa meydan okudu bir mert,
“Ya istiklâl, ya ölüm!” dedi millet,
Sarsıldı taş, titredi şanlı toprak.

Anadolu’nun bağrında filizlendi cesaret,
Bir avuç yürekle başladı dirayet,
Sakarya’da, İnönü’de, Dumlupınar’da,
Yazıldı destanlar alnı aklarla.

Toprak yoğruldu kanla, gözyaşıyla,
Her evden bir feda çıktı vatan aşkıyla,
Küçük bir kıvılcım, oldu koskoca alev,
Küllerinden doğdu yeniden bu millet.

Ve bir sabah ufukta süzüldü hür bayrak,
Rüzgâr bile eğildi ona saygıyla,
O mavi gözler baktı ufka derinden,
“Ne mutlu Türküm diyene!” dedi yürekten.