Destanımsın Çanakkale Şiiri - Uğur Altın ...

Önce vatandı, sonra can, uğruna döküldü onca kan,

Nicedir eridim, birleşmezdi sensiz iki yakam,

Dirliğim bozulur, giderse şehidimden hatıram,

Destanımsın Çanakkale, kanımı damarsız akıtan

Bu nedir kİ? İçime olmuş kasvet, ruhuma zillet,

Nispetsizce tehâcüm ki güruhunla müsbet,

Meğerki sanmışım yalnızmış gönlümdeki meczup illet,

Destanımsın Çanakkale, içimde binbir aksansız minnet.

Ruhlar yükseldi yurdumun yaralı boynundan,

Acıyla kükredi nefer, kan fışkırarak her bir yanından,

Nağmeleriyle yaktı hasmını meftun kulaklarından,

Destanımsın Çanakkale, farkı yok şehit musallasından.

Gözlerim kurumuş, kalmamış mecalimde gözyaşım akmak,

Görmeden olmuş, hudutsuzca toprak husumetle çorak,

Kanlar yağmış, kifayetsiz kalır müebbet sağanak,

Destanımsın Çanakkale, yüreğimde kan ağlayan toprak.

Vücutsuz yüzlerce düşman, hepsi senden ürksün,

Uykum kaçsın, ülkemin yanık bağrı dumansız tütsün,

Umutsuzdu onca gemi, tek bir sancağımsa düşmanlardan üstün,

Destanımsın Çanakkale, ölü toprağımda yüzler seninle gülsün.

Kaynıyor karalar, kurmuşlar da üstüne yüzlerce melun kazan,

Hasmına inanır hissizler, toprağımı hudutsuz yaralayan,

Ne kabuslar yaratıyor, fütursuz onca mechul figan ve zan,

Destanımsın Çanakkale, şehitleriyle destan yazan.

Yabancı rüzgârıyla, yurdumda yüzyılın tufanı,

Vatanımın eşsiz kucağı, şehidimin iman tarlası,

Ecdadımın armağanı, yüreklerin kanlı rayihası,

Destanımsın Çanakkale, geçmişin ası, tarihimin mirası.

Mânâ dolmuş gözlerim, ağlamak almış, kalmış da âmâ,

Ulaştığı yürekte aşinadır, şehitle dolu bu camia,

Değerin bulunmaz ki, ülküm sensiz olamaz âlâ,

Sana ulaşmaz belki, gönülden bu sayha,

Destanımsın Çanakkale, kadrin kutsanmış sayfa.

UĞUR ALTINBİLEK