Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Hani hep o, kelimeyi söylerdim ya!
Hani artık bıktım bu hayattan derdim ya!
Oysa ben daha hiç hayat yaşamamışım ki,
Ben anne anne kelimesini daha duymadım ki...

Nefretin, kiynin avuçlarında kıvranırken;

Aşkın acısı gülün dikeni gibi batıyor.
K.A.L.B.İ.M.E...
dokundukça daha çok iniyor.
D.E.R.İ.N.E...
ruhum ağlıyor her gece
İ.N.C.E. İ.N.C.E...

ECELİM
Gelişinle beraber
Cehennemle tanıştırdın
orada yanmaya mahkum ettin
ecel gelsin diye bekler oldum
oysa ecelim yanı başımda

Gülerken ağlattılar canöz
Bıraktım ardımda;
Yarım kalmış mutlulukları
Hıçkırıklarımda sustu sesim
Duyulmadı inleyen çığlığım

Yine yaptın yapacağını
Aşk zoru sever dedin
Herkes zor olmak için basitleşiyor
Kaçan kovalanır dedin
Herkes kaçmaya başladı
Aşk ortada yalnız kaldı…

Bir kavga var adı ben olan
Soyadı kaybolan
Bir kimlik var bilgileri olan
Hakları silik olan
Bir memleket var insanı yoksul olan
Hakları yok sayılan…

Hangi gün geçer ki sensiz
yokluğunu yaşamak ölüm
bilemezsin

bilemezsin
bir anlık gidişin neler

BEBEĞİM
Yasaklı zalim dünyanın
Korkularına yenilmediğim
Barışım zaferimsin…
Zindanlarda
Gök mavisine hasret kalan

Zaman sadece almayı bilir
Zaman geri vermez
Geçmişimiz zamanın ellerinde
Geleceğimiz zamana gebe
Güvensizliğimi çok tan aldı ele
En sevdiklerim kaldı geride

CAN GİBİ
Alışkanlık yaptı ekmek gibi su gibi...
sesini duyamasam konuşamam
göremesem karanlıktayım
hissedemesem gülemem
sabahlarım akşamsız,akşamlarım sabahsız