Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

SENİ GÖRÜNCE
Gün ışığını bugünde görmek
büyük bir nimet...
insanı güldürebilmek
büyük bir meziyet...
sevebilmek ibadet

Kol geziyor zehir tacirleri,
Ölüme itiyor körpe bedenleri.
İz bırakmıyor katil siyah eldivenli.
Günahı, sevaba örtülü rengi ebruli…
Orospu gecelerin arka yüzünde,
Çırılçıplak duruyor renkler;

Acısıyla, hasretiyle, özlemiyle sevdim işte
istersen mezarımı kaz ama bırakıp gitme
zehir kat kadehime içerim ama hasret deme
gözyaşlarım akıyor taa ezelden
son gülüşlerim yine sende
neden diye sorma sevdim işte

Benim ruhum kalemim, defterim kalbim.
Şiiri çok severim.
Topraklarımızda tohumu hep ekilidir
Çocuklukta başlar, sevgi yüreğimizde...
İncedir sazın teli, aşık olur garip bir deli
Kadın edalı, zarif, ince belli

Sevebilen
Segilere gölge düşüren,
nefrettir.
nefreti bitiren ise?
sevgidir.
içimizde sevgileri

Dağların eteğinden tutmuşken
bırak özgürce uçsun düşlerin
kanatların bir serçe kuş gibi çırpınsın
aldığın her darbe için biraz daha uç
git uzaklara sevdiklerin son kurşunu
sıkmadan topla yarım yamalak düşlerini

Neden her yer yabancılaştı bir anda!
Neden gözler yabancıymışım gibi bakıyor bana?
Karanlık bir kuyuya düşmüş gibiyim!
Bir ışık arıyorum!
Bu rüya olmalı birazdan uyanacam
Kabusların ardında güzel şeyler olur hep.

Ağır,ağır akıyor
Gözümden yaşlar
Sahte dostluklar
Bitince kala kalıyor
İnsan:
Yeni baştan başlamak

Kara gözler
Kara kaş kara gözler
Süzme süzme bakarlar
Doğuştan mı böyledirler
Çakmak çakmak yanarlar

KAYIBIM SENDE
Bazı şeyler vardır ki...
görünmezler.
tıpkı bir kitabı okumadan
sayfalarını çevirmeye benzer
ve kitap daki...