Hayat tıpkı, bir ressamın
Remi gibi durur bakınca
Önce bomboş bir kâğıt gibidir
Issız ve anlamsızdır
Boyanın eşsiz renkleriyle
Her bir fırça darbesiyle
Buldu beni yaşlılık
hasta düştüm gelenim yok
derinden deydi yine bir ok
hasretlik her şeyden çok
susadım su uzatanım yok
geçti gitti gençlik
İçimdeki kız çocuğunu ve seni seviyorum…
İçimdeki çocuğu bırakıyorum ellerine sevgili...
Maviliklere takılan gözlerimi gökyüzüne,
Yüreğimi yüreğine bırakıyorum.
Elma şekeri diye tutturduğum çocukluğumu arıyorum...
Ve seninle kurduğum hayallerime tutunmak,
Sevda yoluna serildi bu kalp
Bin kerede kırılsa parçalansa
Kapıları kapanmaz bu kalp
Birikir doruğunda sevda
Bir gün değer bu ten bir cana
Hoş geldin, hoş geldin gönül tahtımdan içeri can...
Umudu yaşatmak
Umudu yaşatmak adına
Gülümsemeli insan…
Hayat güzelleştirmez bizi
Hayatı güzelleştirmek
Bizim ellerimizde
Ne zaman mutluluğu yazmaya çalıştıysam,
kalemim hep tökezledi...
Ne zaman mutlu sona doğru sayfa açtıysam,
mürekkebim bitti.
Ne zaman sayfa atlayıp, mutluluğa göz kırpsam
yarım kaldı mutluluğum.
YARALI SERÇE
Ağır bir öfkeyi sırtlamış hayat ödüç
Her günüm utanç
Gözlerim ezik
Her iki dudak arasında
Bahar kokusu geliyor burnuma
Kelebekler konmuş saçlarıma
Kuş cıvıltıları bir şarkı iliştiriyor kulaklarıma
Yârin sevdası düşer ansızın can damarıma
Ve ben sımsıkı sarılıyorum,
Kahkahayla gülüşen içimdeki çocuklarıma…
Acısıyla, hasretiyle, özlemiyle sevdim işte
istersen mezarımı kaz ama bırakıp gitme
zehir kat kadehime içerim ama hasret deme
gözyaşlarım akıyor taa ezelden
son gülüşlerim yine sende
neden diye sorma sevdim işte
Sevebilen
Segilere gölge düşüren,
nefrettir.
nefreti bitiren ise?
sevgidir.
içimizde sevgileri




-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...