Derviş Makas Şiirleri

56

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Derviş Makas

DİL BELASI

Dokundurma zülf-ü yâre.
Gönül virân olur, dil belasından.
Geçer de el yarası, geçmez dil yarası.
Darb-ı meseldir bu, dil belasından.

Devamını Oku
Derviş Makas

Bir Kırım tatarıydı tanıştığım, adı Bahtiyar
Ömrü sürgünde geçmiş, beli bükük ihtiyar,

Mezalimin şahidi, alnında derin izler,
Yıkıldı yıkılacak, güçsüz ve fersiz dizler.

Devamını Oku
Derviş Makas

Yıl iki bin on altı, günlerden on beş Temmuz.
Ne hoyrat bir gece ki, hava sıcak, yürek buz.

Kisvesine bürünmüş, Mehmetçiğin bir güruh.
Baş kaldırdı devlete, ne iman var ne de ruh.

Devamını Oku
Derviş Makas

Hatasız kul olmaz, bak kendine farket.
Affetmek sevilesi, büyüklük et, affet.

Affetmek baldan tatlı, aksi acı ve azap.
Af suyu ile söndür, kalbi yakmasın gazap.

Devamını Oku
Derviş Makas

Ey nefsim durma, haydi suâl et!
Kârda mısın, yoksa zararda mısın?
Âkibetü encâm nicedir, muhasebe et!
Söyle, Allah için ne yaptın bu gün?

Farzı var, vacibi var; eda ettin mi?

Devamını Oku
Derviş Makas

İçimizdeki ayrık; hoyrat, hasta zihniyet.
Hedefi köklerimiz; ezan, mabet, hürriyet.

İçten içe kin güder, besler ki kötü niyet...
Tümüyle çoraklaşsın, bu eşsiz medeniyet.

Devamını Oku
Derviş Makas

Ah ayrılık dersin, başlarken söze.
Neylersin kader bu, bitmez ayrılık.
Nice gam yaşatır yüreğe, öze.
Acı derin yerden, gitmez ayrılık.

Gurbeti yas eder, sılaya yurda.

Devamını Oku
Derviş Makas

Bilir misin?
Kişi neyi kaybeder, kaybedince babayı?
Dağ gibi dayanağı, çocukluğu kaybeder.

Bilir misin?
Kişi neyi kaybeder, kaybedince babayı?

Devamını Oku