Dünyam döner virane sevdam soluksuz divane
Sensizlik ölüm kime ne bu yaşam son bulur
Dertsiz tektir tanrı her sevdadan aldım demi
Yürekler dolsun sevgiyle aşkla yanmak ayrıdır
Tattımsa da sancısını göremedim aşkı sevdayı
Çektimse de umutsuz yarınların zamansızlığını
Ben yine tek başına sessizliğimi yaşıyorum
Issız sokağımın lambası sönmüş karanlıktayım
Kaynamaz oldu sevgi aşım doldu taştı dertle başım
Yanmak oldu kul muradım sevdim ayrı yangım gayrı
Hasret tüttü yürek bacası sensiz kaldı sessiz adası
Yanık ekmeğim çorbam soğuk karnım aç yarınlardayım
Aşktı derman sendin sevdam yandım bittim
Dertte derman sende varlığımı kaybettim
Usulca açılırdı saksılarımdaki menekşelerim
Şimdi sevgisizlikten çürümeye yüz tutmuş her şey
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta