Her zaman iç dünyamda hüküm süren hep kıştı
Sefasını sürmedim baharların yazların
Doğduğum günden beri bana ağıt yakıştı
Coşkusunu tatmadım şarkıların sazların
Güzellikler uğruna akıttım da terimi
Şahsıma rastlamadı bu çabanın verimi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta