Dertler Bahçesi Şiiri - Yücel Özkü

DERTLER BAHÇESİ
Bir yük taşır her gönül içinde,
Kimi söze döker, derman arar,
Kimi susar, kor olur da yanar.

Kimi kalabalıklar içinde kaybolur,
Gülüşlerinin ardına hüznünü saklar,
Kimi bir eski hatıraya gecelerce ağlar.

Kimi bekler dönmeyecek yolları,
Kimi tutunur yarım kalan düşlere,
Kimi de yenilir kendi sessizliğine.

Bir yanımız eksik, bir yanımız yaralı,
Yine de yürürüz umutla yarınlara;
Kırık bir kalbi saklayarak bağrımızda.

Ve gün gelir anlarız ki,
Dert dediğimiz o derin izler,
İnsanı insan eden en sessiz sızılar.

Yücel ÖZKÜ
2007/AYDIN