Bu nasıl bir sızı, dinmiyor acım.
Ne gözden okunur, ne sözde duyulur
Gönlümde bir ateş, alevi çoktur,
Yandıkça içimde eriyen benim.
Ne ok değdi bana, ne hançer yarası,
İçimde kanayan gönül pınarı.
Ne dostda bulunur çaresi,
Ne tabip bilir hâlimi benim.
Geceler boyunca derdimi sordum,
Dağlara, taşlara, kendime vurdum.
Bir çare ararken kendimi buldum,
Meğer dert de bende, derman da benmişim
Gönlüme kurduğun siteme ne hacet,
İnsana yetermiş kendi kıyamet.
Can tende dururken gönülde gurbet,
Kendi içimdeyim, kendi darımda.
Dilimde bir dua, gözümde yaşım,
Bu dertle ağrıdı yıllardır başım.
Derman diye diye tükendi yaşım,
Meğer aradığım ilaç bende imiş.
S.GÖL
Kayıt Tarihi : 16.09.2026 06:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!