DERİN KUYU
Elimi attım döşüme
Yürek kuş gibi çırpınır
Her gün giriyor düşüme
Uykum bölünür kırpılır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




akıcı güzel bir sevgi şiir olmuş.kaleme sağlık
Düşen bilir o derin kuyunun derdini. Yine de çıkmak ister mi gerçekten, yoksa bile isteye o kuyuda kalmaya gönüllü müdür yürek tartışmak gerek.
Güzel, anlamlı ve duygu yüklü bir şiirdi. Kutlarım Metin Gürbüz Bey.
Kalınır bence o kuyuda..
Tersine dönene kadar, durum...
Güzel şiir.. Kutlarım Öğretmenim..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta