Depreme Ağıt Şiiri - Kazım Üçok

Bir yanım enkazda kaldı; bir yanım darda
Bir yanıma kor düştü, bir yanım karda-boranda
Bu yara derin, bu yara başka yara sanırım!
Böyle mahzun durma;
Böyle çaresiz bakma yüzüme ne olur;
Utanırım! Utanırım!..

Ey; caddeleri ışıl ışıl Maraş,
Sokakları zerdali kokan Malatya!
Ey; vitrinleri ebruli Gaziantep;
Ey Peygamberler şehri Şanlı-Urfa!
Nasıl söner ışığın, nasıl kesilir sesin
Dün buradaydın en görkemli halinle
Şimdi nerdesin?
O gül yüzlü insanların, o kahkahaların nic’oldu?

Ey; bereketli toprakların diyarı Adana
Ey; Kilis, Osmaniye, Diyarbakır!
Hangi yürek dayanır böyle bir acıya
Hangi yürek katlanır?
Ey ekmeğini yiyip suyunu içtiğim
Derdine derman ararken yârelerin deştiğim şehir
Adıyaman;
Gördüm ki halin hoş değil, gördüm ki halin perişan!
Nasıl dayanırım ben bu acıya
Nasıl katlanırım!
Böyle mahzun durma;
Böyle çaresiz bakma yüzüme ne olur!
Utanırım!

Utanırım sana karşı aczimden
Tarihimden, çağımdan utanırım!
Böyle mahzun bakma yüzüme ne olur;
İnsanlığımdan utanırım!

Ey her sokağı tarih kokan Hatay;
Tüm dinlerin ortak sesi
Beraber ağlıyor işte Camisi, Havrası, Kilisesi
Ey hoşgörünün beşiği, gönlümdeki şiir
Ey çan sesinin ezan sesine karıştığı o kutsal şehir
O canların o meydanların nic’oldu?
Nic’oldu hanlar, hamamlar
Nic’oldu birlikte söylenen o türküler halaylar
Tarihe yön veren kervansarayların nic’oldu?

Ağla şimdi, ağla Hatay;
Üvey evlat öksüz vatan
Seni böyle görmesin o şanlı Gazi!
Seni böyle görmesin ATAM!
Bu da gelir, bu da geçer,
Ben bu toprakları iyi tanırım
Böyle mahzun durma;
Böyle çaresiz bakma yüzüme ne olur
Utanırım!
Utanırım!..