26.02.1984 Kahramanmaraş/ Goksun
Gökgürültüsü sessizliği, bizi böyle korkutan
Öyle bir sarsınti ki uykuları kaçıran
Kaçsam mi, kalsam mi, ev darmaduman!
Çocuklarim nerede, hangi odada perişan!
Duvarlar çatlıyor, dünyalar başıma yıkılıyor!
Koşamıyorum çocuklarıma yer kaynıyor,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta